 |
| ο κ. Σαράντος Καργάκος |
Η σημερινή ανάρτηση είναι ειλημμένη από μια συλλογή άρθρων του κ.
Σαράντου Καργάκου “Προβληματισμοί, τόμ’ ΣΤ, 1997, σελίδες 13-17]. Το
άρθρο αυτό γράφτηκε στις 28-10-1988.
——————————————————————————–
“Κανείς δε θα χαρακτηρίσει δημοκρατική οργάνωση ένα κόμμα που καλύπτεται από ένα πέπλο μυστικότητας για όλους εκείνους που δεν είναι μέλη του” [Β.Ι. Λένιν, τι να κάνουμε;]. Στην απολογία του ο Σωκράτης, με το λεπτότατο πνεύμα που τον διέκρινε, παρομοιάζει την Αθηναϊκή πολιτεία με μαγλόσωμο αλλά νωθρό άλογο, και τον εαυτό του με την αλογόμυγα, που το ξυπνά και το κρατά σε εγρήγορση. Αυτό το ρόλο παίζει μέσα στην πολιτική κοινωνία η κριτική. Αφυπνίζει τις συνειδήσεις των πολιτών, βγάζει την πολιτεία από το λήθαργο της και την “οιστρηλατεί”.
Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της αλήθειας. Αυτό σημαίνει ότι τίποτα το ψεύτικο δε μπορεί να επιζήσει μέσα στη δημοκρατικά οργανωμένη κοινωνία. Τα πάντα είναι ανάγκη να φωτίζονται από άπλετο φως και να έρχονται στην επιφάνεια: οι αυθαιρεσίες των αρχών, οι αδικίες, τα λάθη και οι παραλείψεις της εξουσίας αλλά και οι υπεύθυνες και αγαθές προσπάθειες κάποιων ανθρώπων, οι θαρραλέες φωνές κάποιων τίμιων συνειδήσεων. Αυτό προφυλάσσει και την εξουσία από το να εκτραπεί σε αυθαιρεσίες ή να υποκύψει στο δέλεαρ της διαφθοράς.
——————————————————————————–
“Κανείς δε θα χαρακτηρίσει δημοκρατική οργάνωση ένα κόμμα που καλύπτεται από ένα πέπλο μυστικότητας για όλους εκείνους που δεν είναι μέλη του” [Β.Ι. Λένιν, τι να κάνουμε;]. Στην απολογία του ο Σωκράτης, με το λεπτότατο πνεύμα που τον διέκρινε, παρομοιάζει την Αθηναϊκή πολιτεία με μαγλόσωμο αλλά νωθρό άλογο, και τον εαυτό του με την αλογόμυγα, που το ξυπνά και το κρατά σε εγρήγορση. Αυτό το ρόλο παίζει μέσα στην πολιτική κοινωνία η κριτική. Αφυπνίζει τις συνειδήσεις των πολιτών, βγάζει την πολιτεία από το λήθαργο της και την “οιστρηλατεί”.
Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της αλήθειας. Αυτό σημαίνει ότι τίποτα το ψεύτικο δε μπορεί να επιζήσει μέσα στη δημοκρατικά οργανωμένη κοινωνία. Τα πάντα είναι ανάγκη να φωτίζονται από άπλετο φως και να έρχονται στην επιφάνεια: οι αυθαιρεσίες των αρχών, οι αδικίες, τα λάθη και οι παραλείψεις της εξουσίας αλλά και οι υπεύθυνες και αγαθές προσπάθειες κάποιων ανθρώπων, οι θαρραλέες φωνές κάποιων τίμιων συνειδήσεων. Αυτό προφυλάσσει και την εξουσία από το να εκτραπεί σε αυθαιρεσίες ή να υποκύψει στο δέλεαρ της διαφθοράς.
