 |
| Νίκος Καζαντζάκης |
Νίκος Καζαντζάκης, ο Καπετάν Μιχάλης.
...Τώρα να,
είχε τελέψει τη γραφή του, είχε πανωγραψει
το φάκελο, είχε πατήσει τη βούλα του,
την πάνοπλη Αθηνά, αύριο το πρωί το
γράμμα θα 'φευγε για Λόντρα.
-Άλλοι πολεμούν
με το τουφέκι, είπε στο φίλο του, δείχνοντας
του με καμάρι τη σφραγισμένη γραφή.
Εμείς οι δυο στο Μεγάλο Κάστρο, κι ακόμα
κι ο Χατζησάββας, οι τρεις μας, πολεμούμε
με το μυαλό, εμείς θα λευτερώσουμε τη
Κρήτη.
Ο δάσκαλος
κούνησε το κεφάλι·
δε πίστευε αυτός πως με τις γραφές και
με τα γράμματα και με τ'΄ αρχαία μάρμαρα
η Κρήτη θα σωθεί. Έπεσε σε μια παλιά
ξεκοιλιασμένη πολυθρόνα, κουρασμένος,
πεινασμένος, άκεφος.
-Εμάς
ποιος θα μας σώσει, Ιδομενέα; είπε
στενάζοντας.
-Ποιος;
η Κρήτη, δάσκαλε μου, η Κρήτη, όταν εμείς
τη λευτερώσουμε·
αυτός είναι ο δρόμος της ατομικής μας
ευτυχίας·
άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Πολεμώντας
να σώσουμε την Κρήτη-τι κάνουμε, θαρρείς;
πολεμούμε να σώσουμε τη ψυχή μας.
