Καβάφης, Ποσειδωνιάται.

Καβάφης

ΠΗΓΗ.

 Ποσειδωνιάταις τοις εν τω Τυρρηνικώ κόλπω το μεν εξ αρχής
Έλλησιν ούσιν εκβαρβαρώσθαι Τυρρηνοίς ή Pωμαίοις γεγονόσι
και τήν τε φωνήν μεταβεβληκέναι, τά τε πολλά των επιτηδευμάτων,
άγειν δε μιάν τινα αυτούς των εορτών των Ελλήνων
έτι και νυν, εν η συνιόντες αναμιμνήσκονται των αρχαίων
ονομάτων τε και νομίμων, απολοφυράμενοι προς αλλήλους
και δακρύσαντες απέρχονται.
AΘΗΝAΙΟΣ

Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάται
εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι

Ο ποιητής και η μούσα.

Κων/ νος Καβάφης

Ο Ποιητής.

Προς τί καλόν, τί όφελος ήθέλησεν η τύχη, 
έν τη αδυναμία μου έπλάσθην ποιητής; 
Μάταιοι είν'οί λόγοι μου- της λύρας μου οι ήχοι
οί αυτοί οί μουσικώτεροι δεν είναι αληθείς.
----
Έάν θελήσω ευγενές αίσθημα νά υμνήσω, 
όνειρα είν', αισθάνομαι, η δόξα κ' η αρετή. 
Παντού άπογοήτευσιν εύρίσκ' όπου ατενίσω, 
κ' επί ακάνθων πανταχού ό πους μου όλισθεί.
------
Η γη 'ναι σφαίρα σκοτεινή, ψυχρά τε καί δολία.
Τά άσματα μου πλανερά του κόσμου είν' εικών.
Έρωτα ψάλλω καί χαράν. Αθλία παρωδία,
αθλία λύρα, ερμαιον παντοίων απατών!

Η Μούσα.